Artikel overgenomen van http://schilperoort.wordpress.com
Tekst: ir. Hajo Schilperoort
Ingenieur Jan Husslage heeft onlangs met eigen handen in de gemeente Steenwijk een ecologisch meesterwerk gebouwd. Wat is er anders aan het huis? Hoe kan het dat het gebruik van fossiele brandstoffen en CO2 emissie van deze woning slechts 5-10% bedraagt van wat tot op heden gebruikelijk is?
Ten eerste, de constructie is extreem dun en licht en gebruikt een minimum aan materiaal (zie ook de doorsnede).
In bouwfysisch opzicht betekent dit meestal dat er weinig geluiddemping is tussen de kamers en verdiepingen. Dit is hier echter niet het geval: de akoestiek is bevredigend en conform de eisen uit het Bouwbesluit. Voor reductie van contactgeluid worden de vloeren bedekt met tapijt of laminaatvloeren op een laag vilt. Alle vloeren en muren zijn bovendien gevuld met glaswol.
Een ander bekend risico van lichte bouw, is dat van de klimaatinstabiliteit. Een lichtgebouwd huis warmt veel sneller op en koelt veel sneller af dan een zwaargebouwd huis. Dit huis is echter bijzonder goed geisoleerd. Niet enkel de buitengevel, maar ook de binnenvloeren en -wanden, zoals vermeld.
Er worden echter ook andere middelen ingezet. Er is een grote ongeisoleerde, bergruimte aan de schaduwkant (NW) in het huis. Deze is direct op de ondergrond gebouwd die op -2m door het jaar heen ca. 10 tot 12 graden Celsius is. In de zomer wordt koele ventilatielucht via deze ruimte de woonvertrekken in geleid. Op de winterdag wordt de ventilatielucht uit de serre (ZO) en het kollektordak gehaald, die worden opgewarmd dankzij het broeikaseffect.
Verder: het materiaal DAT wordt gebruikt, is grotendeels van lokale afkomst of hergebruikt. Het hout komt uit een nabijgelegen bos en de matzwarte aluminium platen op het dak komen uit de hergebruik. Deze keuze heeft nogal wat beroering gebracht in de buurt, want dit soort materialen wordt door ‘de consument’ zelden geassocieerd met status, sex-appeal, schoonheid en prestige. Vanwege de gedwongen snelle bouw zijn de schuine dakvlakken voorlopig nog gedekt met larix schaaldelen.
Tot slot: de zon zorgt voor de jaarlijks benodigde elektriciteit en een groot deel van het warm tapwater en de verwarmingsvraag. Het dak aan de ZO-zijde zal volledig bedekt worden met zonnecollectoren en fotovoltaische cellen (de hoek is afgestemd op de zonnehoek in de winter). Een houtkachel met een 3000 kilo zware stralingswand tussen keuken en woonkamer geeft efficient warmte af aan het interieur. De innovatieve schoorsteen wint restwarmte terug uit de afvoergassen. Als alternatief kan een elektrisch aangedreven warmtepomp worden gebruikt, die warmte onttrekt aan de watervoerende lagen in de grond. Al het water voor huishoudelijk gebruik (behalve drinkwater) komt van neerslag of uit de grond. Daartoe zal er nog een waterkelder worden gebouwd.
Betrokken partijen:
Concept en techniek: Solvir Engineering, Delft (ir. Jan Husslage)
Architectonische details: architect ir. Johan Kunz, Delft
Diverse adviezen: Milieukundig Onderzoek- en Ontwerpbureau Boom S/I, Delft
Bouwuitvoering: ir. Jan Husslage, Steenwijk
